یه پیاله رسوایی
میخواستم راه بیوفتم بروم قدم زنان ...بروم کنار دریاچه بنشینم ساعت ها فکر کتم و کتاب بخوانم و نگاه کنم ...
میخواستم از تمامی این اصوات گوش خراش دور شوم ...
میخواستم تمام حصارهارا بشکنم ..
میخواستم آنقدر سبک شوم که با وزش باد پرواز کنم توی آسمان ها مثل قاصدکی که غافلگیر میشود از بادی که میوزد و بعد سبک و سبک تر میشود...
میخواستم کمتر لب باز کنم به سخن و غرق عرفان سکوت شوم...
نمیخواستم اسیر باشم و سنگین و نتوانم پرواز کنم و نتوانم سکوت کنم و بترسم و بنشینم و اسیر باشم....
نمیخواستم...
برچسب:
نویسنده: یگانه حسینیان